Játning er góð fyrir sálina
Já ég lét undan samviskunni í gær og játaði syndir mínar fyrir kallinum....... en það var samt eiginlega alveg óvart........ ekki eins og á sunnudag eða mánudag þegar ég virkilega ætlaði að játa en snar hætti við eftir að ég var búin að kanna hvernig viðbrögðin gætu orðið....... en semsagt í gær þá hélt hann því fram að ég væri það mikill fíkill að ég gæti ekki reykt bara þegar ég er undir áhrifum áfengis eins og hann gæti heldur myndi ég halda áfram daginn eftir.... ég reyndi eitthvað að halda því fram að ég gæti það alveg en hann var ekkert að trúa mér...... þannig að ég missti mig náttúrulega i keppnisham og missti út úr mér að ég hefði reykt á laugardaginn eftir að hann var farinn...... en síðan ekkert síðan.... sigurvíman entist samt ekki lengi..... en það var samt gott að koma þessu frá sér... ég er búin að vera að farast úr montlöngun síðan á sunnudaginn..... ég þarf að fara að hætta þessari keppni alltaf....... ætti ekki að skipta miklu máli hvort ég hef rétt fyrir mér yfirleitt alltaf eða alltaf........
Ég minntist náttúrulega ekkert á hversu góðar sígaretturnar voru........ eða að það hefði bara verið eins og ég hefði aldrei hætt..... hóstaði ekki einu sinni þó það sé komið meira en ár síðan ég hætti..... þetta var allavega djöfull gott á meðan það entist..... núna verð ég bara að láta mér nægja að dreyma reykingar á nóttunni... sem gerist reyndar nokkuð oft.... kannski ekki furða þó kallinn haldi að ég sé veikgeðja fíkill...........
